از كتب مختلف استخراج كردم از جمله از كتاب مقاييس اللغة ( تحقيق عبد السلام هارون در شش مجلد ) كتاب مجمل اللغة ( تحقيق هادى حسن حمودى در پنج مجلد ) كتاب الصاحبى ( تحقيق مصطفى الشويمى در يك جلد ) كتاب متخيّر الالفاظ ( تحقيق هلال ناجى در يك مجلد ) . تفسير جامع التأويل به زبان عربى و به شيوهء ادبى و نحو شامل تمام سوره‌هاى قرآن كريم به ترتيب آنهاست . پس از مقدمهء دكتر حمّودى اين تفسير داراى چند باب است . باب نخست در « القول فى اللغة التى نزل بها القرآن » باب دوم « القول على الحروف المفردة الدالّة على المعنى » داراى هفت باب سپس به تفسير سورهء الفاتحه لغايت سورهء الناس پرداخته است . اين اثر در مجلهء تراثنا از شمارهء دوم و سوم سال دوم ( 1407 ق ) منتشر گرديده است . تفسير ديگرى به نام غريب اعراب القرآن به ابو على نسبت داده‌اند كه در يك جلد و به شيوهء ادبى از شواذ و اعراب و غرائب كلمات و آيات متشابه و مشكلهء قرآن بحث نموده و در كتب رجالى و فهارس از آن نام برده‌اند كه امروز وجود ندارد . منابع : اعيان الشيعة ، 3 / 60 ؛ الاعلام ، 1 / 193 ؛ آداب اللغة العربيه ، 2 / 309 ؛ انباه الرواة ، 1 / 92 ؛ البداية و النهاية ، 11 / 358 ؛ بغية الوعاة ، 1 / 352 ؛ التدوين فى اخبار قزوين ، 2 / 215 ؛ الذريعة ، 16 / 46 به بعد ؛ رجال ، ابن داوود ، 37 ؛ سير اعلام النبلاء ، 17 / 103 ؛ شذرات الذهب ، 3 / 132 ؛ طبقات المفسرين ، سيوطى ، 4 ؛ طبقات المفسرين ، داوودى ، 1 / 69 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 60 ؛ معالم العلماء ، 21 ؛ معجم الادباء ، 4 / 80 ؛ معجم رجال الحديث ، 2 / 186 ؛ نوابغ الرواة فى رابعه المئات ، 37 ؛ النجوم الزاهرة ، 4 / 212 ؛ مرآة الجنان ، 2 / 422 ؛ الوافى بالوفيات ، 7 / 278 ؛ وفيات الاعيان ، 1 / 118 .